niedziela, 26 października 2014

Apel mój osobisty, czyli żyj kolorowo (marzenia najbarwniejsze miej)!

Mam dzisiaj dla Państwa wpis, który od dawna za mną chodzi. Inspiracją do tego posta nie jest wprawdzie wnętrzarstwo, ale moda. Sam przekaz pasuje jednak jak ulał do obu dziedzin.
A przekaz jest następujący: skończmy z szarością! 
Byłam  w zeszłym tygodniu na spotkaniu w DaWandzie, czyli firmie, która prowadzi wielki sklep internetowy z rękodziełem. I tam bardzo miła dziewczyna imieniem Emilia opowiadała mi, jakim trendem jest szarość i choć na kolorowe rzeczy, owszem, jest popyt, jednak stosunek szarości do koloru równy jest 10:1. Dwa tygodnie temu zaś nagrywałam zajawkę dla jakiegoś programu internetowego i pani przyniosła mi do założenia na wizji ciemną, szarą sukienkę. Do tego oversize, czyli trzy numery za dużą. Specjalnie taką. Spytałam, dlaczego na szaro, przecież tu kamera, przecież nasze wnętrze kolorowe, a i ja w kolorowych sukienkach często chodzę. “Kochana” - usłyszałam - “To ty nie wiesz, że teraz można wziąć kawałek szarego materiału, wyciąć trzy dziury, dwie na ręce i jedną na głowę - albo i nawet odwrotnie - i masz murowaną sprzedaż! Kochana, trzeba się podporządkować!”
No więc ja się nie podporządkuję! Szarówkowym nowowiercom mówimy “nie”. Podążając z wolna za trendami, wyszarzymy sobie powoli ubranie, włosy, domy, a w końcu życie.
A gdzie kolor? Gdzie fuksja, gdzie butelkowa zieleń, gdzie szlachetny fiolet? Tęsknie do ubrań i wnętrz w kolorze francuskiego, morskiego lazuru, dodatków z żółtego słońca, złota.

Szczególnie teraz, kiedy idzie zima. Na ulicach i tak już szaro, drzewa bez liści, kamienice nie odbijają już ciepłego światła, kawiarnie pozwijały kolorowe parasole i markizy. Gdzie szukać koloru, jak nie w sobie, na sobie i w domu? Czy za miesiąc jedynymi zauważalnymi plamami koloru w Warszawie naprawdę będą tylko brzuchy sikorek, kubraki jamników, podświetlony Pałac Kultury i tęcza na Placu Zbawiciela (jeśli akurat jej nie spalą)?

Dlatego apeluję o umiar w szarości :) Wiem, że to kolor bezpieczny, uniwersalny, wiem, że potrafi być piękny. Ale poza szarościami, beżami, bielą i czernią istnieje takie spektrum barw, że szkoda je marnować. Oj, szkoda. Tyle szans na dodaniu życiu barw!

I jeszcze na koniec wstawiam akapit z dziennika Krystyny Jandy. Nie pierwszy raz zresztą… :) Tu pani Janda pisze o kolorach w jej domu. Nic, tylko się uczyć.

Urządzam i maluję swój nowy pokój do pracy. Ten, który miałam dotąd, muszę oddać synowi. (…) Dziś jeszcze muszę zdecydować, na jaki kolor pomaluję u siebie ściany, w tym nowym miejscu. Śpię najchętniej w zieleni, ale pracuję w czerwieni, a raczej odmianach czerwieni. Kolor to sprawa szalenie indywidualna. Każdy z nas reaguje na kolory bardzo intensywnie, nawet jeśli nie zdajemy sobie z tego sprawy. Wybór koloru otoczenia, w którym spędzamy dużo czasu, jest sprawą zasadniczą. Dla mnie jedną z podstawowych. To tak jakbym spędzała życie w tym kolorze. Większość osób, które znam, nie mogą się obyć bez bieli. Biel porządkuje ich myśli i daje poczucie harmonii i bezpieczeństwa. Ja bieli nie znoszę, białych wnętrz. Przeszkadzają mi, nie dają mi się skupić. Zbyt jasne wnętrza mnie denerwują. Wszystkie pokoje w moim (o cholera! mąż by mnie zabił!), w naszym domu są kolorowe. Sypialnie mają szarą, spokojną, ale dość intensywną zieleń, jadalnia jest ciemno brązowa! Od jakiegoś czasu mam ochotę pokój dzienny pomalować na malinowo, ale wciąż nie mam odwagi.
Pewnie i tym razem u siebie zdecyduję się na kolor z grupy czerwieni. Chciałabym, aby była to nasycona chińska róża. Zobaczymy.

Jak wyglądałby świat zrobiony na szaro?













Zostawiam Państwa z panią Ewą Bem, która pięknie śpiewa o kolorze. O szarości recytuje za to pan Turnau, ale w jego piosence tylko "szaro, buro i zima. Nie ma Mickiewicz i nie ma Tuwima." Proroczo zresztą recytuje. Proszę wziąć sobie mój skromny apel do swoich czerwonych serc. I żyć kolorowo! :)

3 komentarze:

  1. Popieram kolor!! Szarość stała się beżem XXI wieku ;) A ubrania szaro-workowate... brrr

    OdpowiedzUsuń
  2. Jestem za kolorem nawet bardzo bardzo :) nakręciłam się strasznie na kolorowe dziergane na drutach bombki i nawet już zaczęłam ich produkcję żeby zdążyć do grudnia! Znalazły się osoby, które pytały czy nie za kolorowa będzie moja tegoroczna choinka a ja odpowiadam, że właśnie o to mi chodzi - ma być mega KOLOROWA :)
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  3. Zgadzam się! Ja całą jesień chodzę w płaszczu i kapeluszu w kolorze fuksji, w pomarańczowo-różowym szaliku i fioletowych rękawiczkach. I jakoś przyjemniej znosi się w takich ubraniach coraz krótsze dni :-)

    OdpowiedzUsuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...